• darkblurbg
  • darkblurbg
  • darkblurbg

INTERVIEW MET CHRISNANNE WIEGEL EN JORIS OONK

EERLIJKE MUZIEK MET ECHTE INSTRUMENTEN - Wie denkt dat muziek schrijven voor films een eenmansbaan is, zit er flink naast. Zo behoorde Chrisnanne Wiegel jarenlang tot het befaamde Amsterdamse componistentrio. Inmiddels werkt hij voor zichzelf, wat in de praktijk neerkomt op samenwerkingsverbanden met andere componisten. Met Joris Oonk schreef hij de muziek voor Oude liefde, de nieuwe film van Nicole van Kilsdonk, die dezer dagen in roulatie gaat.

Het Amsterdamse componistentrio Meirmans/Snitker/Wiegel opereerde vanuit een studio in de hoofdstad onder de bedrijfsnaam REC Sound. Nadat Snitker zich in 2014 afsplitste van zijn twee collega’s, is alleen Meirmans nog werkzaam bij REC Sound. Chrisnanne Wiegel (1955) werkt weliswaar nog steeds in het gebouw waar REC Sound is gevestigd, maar opereert sinds anderhalf jaar onder zijn eigen naam. Er werken meer mensen in de studio in de Jordaan. Zo heeft ook Joris Oonk (1981) die enkele jaren heeft samengewerkt met Wiegel en Meirmans hier een vaste werkplek. Bij een nieuw project ontstaan telkens nieuwe dwarsverbanden. Oonk en Wiegel deden vorig jaar de muziek voor Familieweekend van Pieter van Rijn. Voor De Zevende Hemel van Job Gosschalk uit hetzelfde jaar voegde Meirmans zich bij het tweetal.

                                                                    Beppie Melissen en Gene Bervoets in Oude liefde.

Deze week gaat Oude liefde van Nicole van Kilsdonk in roulatie. De muziek voor dit psychologische drama werd geschreven door Wiegel en Oonk, hierbij geassisteerd door Jelle Verstraten, die eveneens als componist in de studio werkzaam is. De regisseuse was geen onbekende voor Wiegel: ‛We hebben met haar Ventoux gedaan, en eerder al Hoe overleef ik mezelf? en Patatje oorlog en daarnaast de tv-serie De taxi van Palemu.՚ De hierdoor ontstane vertrouwde samenwerking bood volgens hem veel voordelen: ‛Nicole weet wat zij van ons kan verwachten, dus dat werkt prettig, en wij kennen de smaak en de stijl waar zij van houdt.՚ Van welke stijl houdt zij? ‛Zij houdt vooral van eerlijke muziek. Die moet niet te commercieel zijn en uitgevoerd worden door echte instrumenten. Ze heeft daarnaast een voorkeur voor punky, new-wave-achtige muziek uit de jaren tachtig van de vorige eeuw.՚ De instrumentkeuze voor de score van Oude liefde bestond dan ook uit echte instrumenten, uiteenlopend van accordeon en mandoline aan de ene kant tot contrabas en gitaar aan de andere kant.

Juiste sound

Oude liefde is een dramatische film met de nodige humor en romantiek en verhaalt over twee gescheiden zestigers die elkaar voor het eerst na vele jaren zien als hun 40-jarige zoon plotseling komt te overlijden. Naast enkele liedjes van onder meer Shocking Blue en Dexy’s Midnight Runners bevat de goed anderhalf uur durende film een kleine originele score. Belangrijk tijdens de voorbereidingen was het vinden van de juiste sound. Wiegel: ‛Het was moeilijk om de vinger erop te leggen welke kant we uit moesten gaan. We hebben daarom veel tijd geïnvesteerd in het tot stand komen van de sound. Dat was best grappig want we hebben er speciaal een drumstel voor aangeschaft. We gingen naar Muller, een winkel in de Raadhuisstraat, dichtbij de studio. Daar zijn we alle drumkits gaan beluisteren, want ze hebben er daar veertig staan. Er kwam er eentje uit naar voren met een mooie klank en die hebben we gekocht. Die vormt grotendeels de basis van de score.՚ Oonk over de achterliggende gedachte bij dit geluidsexperiment: ‛De vroegere liefde van de twee zestigers was hemels. Na de fatale hartaanval van hun zoon kampen beiden met een ondraaglijke pijn en daarom zoeken zij naar verzachting van hun enorme verdriet. Voor deze scènes kozen we zachte gitaarklanken. Daartegenover heb je het harde leven, de realiteit, en die sfeer hebben we neergezet met dit bijzondere drumstel, een Gretsch drumstel, een bas en lage pianoakkoorden. En dankzij dat Gretsch drumstel kreeg alles een Fleetwood Mac-achtige sound.՚

Een ander geluidsexperiment vormde het zogeheten re-ampen. Hiervoor benodigd waren een versterker (in het Engels amplifier geheten), een basgitaar en aanvullende apparatuur. Wiegel: ‛We hebben bij de opnamen van de basgitaar heel veel geëxperimenteerd. Dat deden we dan door het basgeluid op te nemen en dan te re-ampen: dat geluid stuur je door een versterker heen en dan een microfoon ervoor zetten en dat weer opnemen en dan werkt het ook nog door een ander apparaat heen – the black hole heet dat apparaat – en daarmee creëerden we de sound van de bas.՚ Oonk vult aan: ‛Dit re-ampen kan een emotioneel effect hebben, ook in de film. Dus dat hebben we heel veel gedaan. Er is een bepaald ruisgeluid, wat een beetje lijkt alsof het van een plaat komt, wat ook weer helpt met het ouder laten klinken. Overigens is deze werkwijze niet voor iedere film weggelegd.՚

                                                                      Gene Bervoets en Beppie Melissen in Oude liefde.

Zestigers

Deze geluidseffecten evenals de liedjes sluiten goed aan bij de hoofdpersonages die de zestig reeds zijn gepasseerd en hun glorieuze liefde beleefden in een tijd dat bands als Fleetwood Mac furore maakten met hun elpees. Die unieke sound moest dan ook goed tot zijn recht komen in de uiteindelijke film. Waren beide componisten aanwezig bij de mixage? Wiegel: ‛Zeker. Samen met de regisseur en in dit geval ook de editor hebben wij alles zoals we het bedoeld hadden er helemaal in gekregen.՚ Oonk wijst er voorts op dat anders dan voorganger De Zevende Hemel, waar beide componisten om de vele liedjes heen moesten schrijven, hun score in Oude liefde het muzikale hoofd oftewel spine vormt. Wat bedoelt hij daar precies mee? ‛Onze filmmuziek vormt de kern, waarnaar alle thematiek en verhaalwendingen terugkeren. Dat is een lijn in de film waaraan wij onze muziek hebben neergelegd, en waaromheen de film balanceert tot aan het einde toe. Deze structuur werd reeds gemaakt in de edit.՚ De muziek werd dit keer opgenomen in de eigen studio van de componisten. Orkestpartijen van voorgaande scores werden steevast opgenomen in Skopje met het Macedonian Radio Symphonic Orchestra, maar die ontbraken bij deze film. Wiegel en Oonk zijn van plan de score in de nabije toekomst als download via iTunes aan te bieden.

Afgelopen week ging in België Het tweede gelaat van Jan Verheyen in roulatie met muziek van Wiegel en Oonk. In dezelfde week sloot Charlie en Hannah gaan uit van debuterend regisseur Bert Scholiers het Film Fest Gent af. Voor deze laatste film die nog niet in roulatie is gegaan bij onze zuiderburen schreef Wiegel de score, hierbij geassisteerd door Jelle Verstraten. En vorig jaar schreven Oonk en Wiegel de muziek voor een andere Belgische film: Pippa van Mark Punt. Ziet Wiegel groeimogelijkheden in België? ‛Dat denk ik wel. Ik heb de indruk dat België toch iets centraler in de Europese markt ligt dan Nederland. Ik denk dat België mogelijk meer aansluiting heeft tot Engeland en Frankrijk en ook Zuid-Europa. Ik heb het gevoel dat Nederland meer aansluit bij Duitsland en de Scandinavische landen. Maar ik kan het niet staven, het is puur mijn gevoel.՚ Wat helpt bij deze Belgische opdrachten is de studio die Wiegel samen met Jelle Verstraten in Antwerpen heeft. Ook de befaamde Tax Shelter is een meer dan welkome stimuleringsmaatregel van de Belgische overheid die ervoor zorgt dat nieuwe projecten makkelijker van de grond kunnen komen. We zullen in de toekomst zonder enige twijfel meer muziek van Wiegel en Oonk horen, binnen welk dwarsverband die ook wordt gecomponeerd en in welk land de muziek wordt opgenomen.

PS